Subiektywne TOP 20 metody 6 klocków (ebook do pobrania)

O metodzie 6 klocków wspomniałam Wam już  w poprzednim wpisie o tutaj. Uznajmy go za wprowadzenie, wstęp do metody. Ponieważ metoda 6 klocków niezmiennie wciąż mnie zachwyca, a w szczególności fakt, iż nie potrzebujemy ogromnej ilości czasu na przygotowanie i przeprowadzenie ciekawych ćwiczeń/ zabaw/ zajęć, jej uniwersalność (odpowiednio dopasowana może służyć nam w pracy z wychowankami w każdym wieku), a także jej „interdyscyplinarność” (jednocześnie kształtuje szereg kompetencji uczestników ćwiczeń/zabawy łącząc ze sobą oddziaływania z zakresu różnych typów aktywności).

Bez zbędnej teorii i przydługich wprowadzeń chciałam Was zachęcić do poznania 20 najbardziej lubianych przez moich wychowanków ćwiczeń. Ćwiczeń, które – mam nadzieję – staną się dla Was inspiracją do podjęcia pracy wspomnianą metodą bądź punktem wyjścia  – dla wykorzystujących już 6 klocków – do stworzenia swoich własnych aktywności.

PODZIAŁ NA ZESPOŁY

W naszych działaniach niejednokrotnie wykorzystujemy pracę w mniejszych lub większych zespołach. Jeśli zależy nam na stworzeniu grup losowych, zupełnie przypadkowych, klocki LEGO idealnie się do tego nadają.

WARIANT 1 – KLOCEK W WORKU

Wielokrotność zestawu 6 klocków rozłóżcie na pojedyncze klocki i wrzućcie do worka, pudełka. Następnie pozwólcie wylosować dzieciom klocki. Poproście, by dobrały się w zespoły według kolorów: żółte do żółtych, zielone do zielonych, itp.

WARIANT 2 – BOMBOWY PODZIAŁ

Wielokrotność zestawu 6 klocków rozłóżcie na pojedyncze klocki i wrzućcie do worka, pudełka. Pozwólcie wylosować dzieciom klocki. Usiądźcie w kręgu. Wspólnie odliczajcie czas. Możecie wykorzystać do tego gadżet, jakim jest tykająca bomba z gry Tik Tak Bum Junior (Piątnik). W momencie zakończenia odliczania bądź wybuchu wykorzystywanej bomby zadaniem dzieci jest dobranie się w zespoły, w taki sposób, by żaden kolor klocka nie powtórzył się w danym zespole. Tym samym tworzymy zespoły 6 osobowe jednocześnie mając przygotowanie kilka zestawów 6 klocków do dalszego działania.

ROZWIJANIE KOMPETENCJI MATEMATYCZNYCH i nie tylko…

KOPIUJ MÓJ UKŁAD

To proste ćwiczenie, które rozwija m. in. dziecięcą spostrzegawczość, umiejętność koncentracji uwagi, koordynację oko – ręka, pamięć, myślenie przestrzenne, a także małą motorykę.

Prowadzący zajęcia bądź jeden z uczestników zabawy (gdy pracujemy w zespołach) tworzy przestrzenną konstrukcję. Pozostali uczestnicy przypatrują się jej przez jakiś czas. Następnie konstrukcja zostaje zasłonięta. Natomiast uczestnicy zabawy starają się na podstawie tego, co zapamiętali odtworzyć układ.

ROZBIÓRKA WIEŻY

Zadanie dzieci w tym ćwiczeniu polega na zbudowaniu wieży, w taki sposób, by klocki nie były połączone ze sobą pinami.

W następnej kolejności prosimy dzieci, by zajęły się rozbiórką wieży. Nie będzie to jednak zwykłe rozłożenie klocków, a próba rozebrania wieży bez bezpośredniego użycia dłoni, a za pomocą klamerki. Wariantem zabawy może być podanie polecenia, iż rozbiórki dokonujemy na zmianę prawą i lewą ręką.

To zadanie może być również realizowane w parach (raz rozbiera element jedno dziecko, raz drugie. Na zmianę mogę sobie podawać polecenia, którą ręką dokonujemy rozbiórki bądź który klocek w danej chwili rozbieramy).

To ćwiczenie rozwija m.in. koordynację oko – ręka, umiejętność koncentracji uwagi, orientację przestrzenną, małą motorykę, a także umiejętność współpracy w zespole, gdy pracujemy z drugą osobą.

ZNAJDŹ BŁĄD

Ćwiczenie idealne do działania w dwuosobowych zespołach.

Jedna osoba jest osobą budującą, druga szukającą błędu. Budujący tworzy dwie bardzo podobne konstrukcje różniące się jednym lub z czasem i doświadczeniem uczestników zabawy kilkoma szczegółami.

Zadanie szukającego polega na odnalezieniu „błędu” i naprawieniu konstrukcji, w taki sposób, by oby dwie budowle były identyczne.

Tworząc błędne konstrukcje i odnajdując w nich niepasujące elementy rozwijamy m.in. wyobraźnię, myślenie przestrzenne, kompetencje techniczne (konstrukcyjne), koordynację oko – ręka, motorykę małą, koncentrację uwagi, spostrzegawczość, umiejętność współpracy w zespole.

TAKIE SAME

W tym ćwiczeniu zadanie uczestnika zabawy polega na odnalezieniu wśród różnie ułożonych klocków takiego, którego ułożenie jest identyczne, z „wzorcowym” klockiem – ułożonym na kartce papieru. Jest to idealne ćwiczenie do przeprowadzenia w parach bądź niewielkich zespołach.

Rozwijamy tu m.in. koncentrację uwagi, spostrzegawczość oraz umiejętność współpracy w zespole.

MOST PRZYJAŹNI

Ćwiczenie to odbywa się w zespole 2 lub 4 osobowym. Pomiędzy uczestnikami ćwiczenia kładziemy przedmiot, który będzie stanowił przeszkodę. Z jednej strony przeszkody czeka klockowe rodzeństwo na spotkanie z przyjaciółmi, którzy utknęli z drugiej strony przeszkody. Zadanie dzieci polega na skonstruowanie „czegoś” co ułatwi przyjaciołom spotkanie.

Nie podajemy dzieciom co to ma być, pamiętajmy jednak o tym, że każde rozwiązanie będzie dobre, czy będzie to most, latająca maszyna, odrzutowy plecak, sprężynujące buty…

Udział w tym zadaniu rozwija szereg umiejętności, w tym m. in. wyobraźnię, myślenie przestrzenne, kompetencje techniczne (konstrukcyjne), koordynację oko – ręka, motorykę małą, koncentrację uwagi, spostrzegawczość, umiejętność współpracy w zespole, w tym również kompetencje komunikacyjne.

ODTWÓRZ UKŁAD

To ćwiczenie idealnie angażujące większy zespół a nawet całą grupę. Ponownie do jego uatrakcyjnienie wykorzystuję rekwizyt, jakim jest tykająca bomba z gry Tik Tak Bum (Piątnik). Uczestnicy zabawy siedzą w kręgu, przekazują sobie z ręki do ręki bombę. Na środku kręgu rozłożone są klocki oraz ułożona konstrukcja (możliwe jest też, by był to obraz/zdjęcie konstrukcji). Osoba, której bomba w dłoniach wybuchnie udaje się na środek okręgu i jak najszybciej odtwarza konstrukcję zgodną ze wzorem.

Poprzez to ćwiczenie rozwijamy myślenie przestrzenne, kompetencje techniczne (konstrukcyjne), koordynację oko – ręka, motorykę małą, koncentrację uwagi, a także spostrzegawczość.

ROZWIJANIE KOMPETENCJI JĘZYKOWYCH i nie tylko…

RYMOWANKI

Zadanie dzieci w tym ćwiczeniu polega na wymyśleniu rymów do kolorów klocka, który w danym momencie prezentujemy. Wbrew pozorom nie jest to takie proste, szczególnie, gdy klockiem, do którego rym wymyślić musimy jest ŻÓŁTY. W przypadku moich wychowanków poradzili sobie oni z tym zadaniem wyśmienicie wymyślając m.in. takie rymy: ŻÓŁCIUTKI – tłuściutki, malutki, itp.

ZIELONY/CZERWONY – ogolony, podzielony, mielony.

POMARAŃCZOWY/GRANATOWY – rowerowy, kolorowy.

ZBUDUJ PIERWSZĄ LITERĘ SWOJEGO IMIENIA

Uważam, iż zbędne jest  tutaj jakiekolwiek tłumaczenie, po prostu konstruujemy litery i świetnie się przy tym bawimy.

SYLABOWE UKŁADANKI

Ćwiczenie to idealnie nadaje się do pracy w parach. Na klockach dwóch zestawów 6 klocków doklejamy karteczki z zapisanymi sylaby (zapis dostosowujemy do umiejętności dzieci: pismo drukowane lub odręczne, wielkie bądź małe litery, itp.). Zadanie dzieci polega na ułożeniu wyrazów. Starsi uczestnicy zabawy mogą pokusić się nie tylko o ich ułożenie, ale też o ich zapisanie. Można również się skupić na odnalezieniu jak największej ilości możliwych do ułożenia wyrazów.

BUDOWANIE W CIEMNOŚCI

Na pierwszy rzut oka to ćwiczenie nie kojarzy się nam z rozwijaniem kompetencji językowych, jest jednak dokładnie odwrotnie. Pracujemy tutaj w parach. Jedno dziecko tworzy konstrukcję, drugie ma zasłonięte oczy i w pierwszej kolejności zapoznaje się za pomocą zmysłu dotyku z kształtem budowli. Następnie dziecko widzące „prowadzi” tylko za pomocą słów osobę z zasłoniętymi oczami, w taki sposób, by udało się odtworzyć konstrukcję wzorcową.

W zaproponowanych ćwiczeniach rozwijanie kompetencji językowych uznać można za „wiodące”,  nie możemy jednak zapominać o tym, iż w czasie działań z klockami rozwijamy również motorykę małą, myślenie przestrzenne, koordynację oko – ręka, umiejętność współdziałania z zespole, spostrzegawczość, koncentrację uwagi i wiele innych kompetencji rozumianych jako wiedza, umiejętności oraz postawy.

ROZWIJANIE KOMPETENCJI RUCHOWYCH i nie tylko…

KOSTKA NA GŁOWIE

Prosimy dzieci aby skonstruowały ze swoich 6 klocków kostkę.

Pierwszym zadaniem związanym z kostką będzie próba położenia jej na głowie i utrzymania jej tam (tak by nie zsunęła się, nie spadła) w pozycji stojącej.

Kolejnym etapem tej zabawy może być próba przejścia pewnej odległość, z zachowaniem odpowiedniej postawy ciała, tak, by kostka nie spadła nam z głowy.

KOSTKA POD I NAD

Dzieci ustawiają się w rzędzie (jedno za drugim) w niewielkim rozkroku. Kostkę podajemy sobie przemiennie dołem oraz górą. Możemy do tego ćwiczenia wprowadzić element współzawodnictwa pomiędzy dwoma rzędami.

PODAJ KOSTKĘ

Ćwiczenie wykonywane w parach. Dzieci przy wykorzystaniu kostki do gry losują odpowiednią ilość oczek, by ta wskazała im, jaką częścią ciała będą musiały podać sobie kostkę zbudowaną z klocków.

ZASZYFROWANA DROGA

Na macie (kratownicy – w moim przypadku to podkładka pod krzesło oklejona taśmą izolacyjną tak, by mieściła prostokąty formatu A4) rozkładamy grafiki klocków odpowiadające kolorom z zestawu 6 klocków. Następnie kodujemy drogę, którą dziecko ma do pokonania z pomocą „klockowej wieży”.

Dziecko odtwarza drogę wpatrując się w klocki (z góry na dół) trzymane w dłoni.

W zaproponowanych wyżej ćwiczeniach, które na pierwszym stawiały sobie rozwijanie kompetencji ruchowych również nie tylko takie są kształtowane. Podobnie jak wcześniej w czasie obcowania z klockami rozwijamy również: motorykę małą, myślenie przestrzenne, koordynację oko – ręka, umiejętność współdziałania z zespole, spostrzegawczość, koncentrację uwagi, umiejętność przeliczania oraz odszyfrowywania zakodowanych informacji i wiele innych umiejętności.

ROZWIJANIE KOMPETENCJI SPOŁECZNYCH, EMOCJONALNYCH i nie tylko…

PRZYJACIEL Z KLOCKÓW

Na sam początek tego ćwiczenia wykorzystujemy koło kolorów, w którym za pomocą spinera (uatrakcyjnienie działania) każde dziecko bądź każdy zespół losuje kolory klocków, z których konstrukcja powstanie.

Następnie działanie dzieci polega na zbudowaniu klockowego stworka, który mógłby być ich przyjacielem. Po stworzeniu konstrukcji zachęcamy uczestników zabawy do ułożenia i opowiedzenia krótkiej historyjki z ich przyjacielem w roli głównej (szczególną uwagę poświęcając emocjom towarzyszącym bohaterom opowiadania).

ROZWIJANIE KOMPETENCJI PRZYRODNICZYCH i nie tylko…

ZNAJDŹ COŚ KOLORU…

To zadanie najłatwiej przeprowadzić podczas zabaw na ogrodzie przedszkolnym/szkolnym bądź w pobliskim parku/ na łące.  Polega ono na wylosowaniu klocka w odpowiednim kolorze i następnie odszukaniu w otoczeniu przyrodniczym elementów, które mają taki sam kolor.

PRZYRODNICZA RAMA

Ćwiczenie do przeprowadzenia w większych – nawet 8 osobowych – zespołach. Uczestnicy ćwiczenia konstruują ze swoich zestawów 6 klocków ramkę. Ramę tę kładziemy na podłożu (trawniku, grządce, itp.). Zadaniem uczestników zabawy jest wyszukanie jak największej ilości okazów przyrodniczych w obrębie ramy. Działanie to możemy uatrakcyjnić włączając do ćwiczenia lupy (dla każdego uczestnika jedna).

ROZWIJANIE KOMPETENCJI PLASTYCZNYCH i nie tylko…

MALUJ KOLOREM

Ćwiczenie to polega na narysowaniu bądź namalowaniu rysunku z użyciem tylko jednego lub dwóch/trzech wylosowanych (w postaci klocków) kolorów.

CO WIDZISZ?

Ćwiczenie do przeprowadzenia w grupie, najlepiej 6  osobowej. Działanie to można wykonać zarówno na świeżym powietrzu, np. w ogrodzie przedszkolnym/szkolnym, jak i w sali/klasie lekcyjnej. Uczestnicy ćwiczenia budują ze swoich klocków ramę. Po jej skonstruowaniu ustawiają ją w odpowiednim miejscu i przyglądają się co w niej widzą. Ich zadaniem jest przeniesienie obrazu widzianego w ramce na papier (dowolną techniką).

 

LEGO MALOWANKI

Ćwiczenie to, a raczej świetna zabawa, wymaga nieco ubrudzenia się, ale jest ono bardzo lubiane zarówno przez młodszych jak i nieco starszych uczestników. Ćwiczenie polega na stworzeniu obrazka.

Swoje dzieło tworzymy mocząc klocki LEGO w farbie i pieczętując nimi, w odpowiednich  miejscach, kartkę.

ROZWIJANIE KOMPETENCJI MUZYCZNYCH i nie tylko…

ORKIESTRA NA 6 KLOCKÓW

Jedna z ulubionych aktywności moich wychowanków związana z muzyką i dźwiękami to zakodowanie melodii przy pomocy klocków. Odpowiedni kolor (lub ułożenie klocka) odpowiada wybranemu instrumentowi.

Szyfrujemy kolory klocków na dużym arkuszu, dołączamy do nich legendę i obserwujemy jak mali konstruktorzy i muzycy w jednym wyśmienicie sobie z tym radzą.

 

Gdy mowa o rozwijaniu kompetencji emocjonalnych, społecznych, przyrodniczych, artystycznych (plastycznych i muzycznych) tutaj również nie powinniśmy się skupiać na jednokierunkowym oddziaływaniu ćwiczeń, gdyż wielozadaniowość klocków wymusza niejako fakt, iż skupiając się na jednych, rozwijamy też inne.

 

W analogiczny sposób możemy rozwijać kompetencje związane z językiem obcym, którego uczymy. Wystarczy dodać do wyżej zaproponowanych działań elementy słownictwa w wybranym języku, by i te umiejętności dołączyły do wachlarza kompetencji naszych wychowanków.

* * *

Dzisiejsze propozycje ćwiczeń możecie pobrać w postaci pdf, a następnie wydrukować – wystarczy kliknąć TUTAJ.

* * *

Koniecznie dajcie znać, czy metoda 6 klocków przypadła Wam do gustu, a może spodobała się Wam tak bardzo, że zamierzacie spróbować ją wykorzystać?

 

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.